Budowa stawu ramiennego a jego predyspozycje do zwichnięcia.

Strona główna  |  Strefa zdrowia  |  Profilaktyka i terapia  |  Budowa stawu ramiennego a jego predyspozycje do zwichnięcia.

Najczęściej czytane:

Budowa stawu ramiennego a jego predyspozycje do zwichnięcia.

staw ramiennyAnatomia stawu ramiennego predysponuje do zwichnięć w jego obrębie. Dzięki swojej budowie anatomicznej staw ramienny posiada największy zakres ruchomości spośród wszystkich stawów w organizmie człowieka. Ruchomość tą zawdzięcza luźnej, obszernej torebce stawowej, płytkiej panewce oraz około czterokrotnie większej głowie kości ramiennej od wydrążenia stawowego łopatki

Ruchomość w stawie ramiennym odbija się kosztem jego stabilności, dlatego jest to staw ulegający najczęstszym zwichnięciom. Swoją ruchomość zawdzięcza nie tylko budowie ale także współdziałaniu ze stawami anatomicznymi takimi jak : mostkowo-obojczykowy, barkowo-obojczykowy oraz czynnościowymi : np. staw  łopatkowo-piersiowy.
Według Nettera zwichnięcie przednie stawu ramiennego stanowi aż 98% przypadków przemieszczeń, z czego większość to zwichnięcia podkrucze. Zwichnięcie stawu i uszkodzenie jego struktur oraz unieruchomienie barku prowadzi do powstania zaburzeń w czynności barku i całej kończyny górnej. Zaburzenia te dotyczą kontroli mięśniowej ruchu łopatki, kinestezji, zmniejszenia siły mięśniowej oraz ograniczenia ruchu spowodowane występowaniem bólu. Konsekwencją urazu może być rozwinięcie się nawrotowej niestabilności stawu ramiennego, a więc występowanie powtórnych zwichnięć i uszkodzeń struktur stawowych i okołostawowych.
Problem nawrotowego zwichnięcia stawu ramiennego utrudnia nie tylko trenowanie ale również wykonywanie podstawowych czynności w życiu codziennym. Osoby decydujące się na zabieg operacyjny muszą liczyć się z długim czasem powrotu pełnej sprawności barku, a ci którzy podejmują ryzyko funkcjonowania z takim urazem muszą być świadomi tego, że są narażeni na kolejne zwichnięcia stawu. Najlepszym rozwiązaniem jest poddanie się zabiegowi, jednak wiele osób nie decyduje się na operację ze względu na brak epizodów zwichnięcia stawu lub objawów bólowych. W takim przypadku koniecznością stają się ćwiczenia stożka rotatorów, stabilizatorów łopatki ale również ćwiczeń proprioceptywnych, których celem jest polepszenie kontroli dynamicznej stawu – kontroli mięśni nad ustawieniem głowy kości ramiennej w stawie.
Jeśli funkcjonujemy z takim urazem na co dzień, a chcemy być aktywni, priorytetem stają się ćwiczenia wymienione wyżej. Jeżeli chcemy zmniejszyć szanse wystąpienia kolejnego zwichnięcia musimy włączyć je do naszego planu treningowego.
Należy zaznaczyć iż, ćwiczenia ruchowe wykazują dużą efektywność po przebytym zwichnięciu przednim stawu ramiennego, nie gwarantują jednak braku problemu niestabilności po przebytym usprawnianiu. Zawsze należy liczyć się z rozwinięciem nawrotowego zwichnięcia.

Paweł Tracz - Trener Osobisty - Warszawa
 

Miejsce na Twoją reklamę

Akademia trenerów

Powrót


Rekomendacje Nasz fitness Klub Strefa zdrowia Kontakt