Trening Funkcjonalny jako nowoczesna metoda fizjoterapii.

Strona główna  |  Strefa zdrowia  |  Motoryka i fizjologia  |  Trening Funkcjonalny jako nowoczesna metoda fizjoterapii.

Najczęściej czytane:

Trening Funkcjonalny jako nowoczesna metoda fizjoterapii.

funkcjonalny trening medyczny„Współczesna fizjoterapia obejmuje ocenę i działania ukierunkowane na reedukację dysfunkcji oraz poprawę stanu pacjenta w aspekcie funkcjonalnym (przywrócenie, utrzymanie i propagowanie optymalnego stanu zdrowia, kondycji fizycznej). Obejmuje to również działania prewencyjne związane z dysfunkcją, ograniczeniami funkcjonalnymi, które mogą być następstwem choroby, urazu, kontuzji” (Physical Therapy 2001).
Funkcjonalny Trening Medyczny to trend, który powstał w odpowiedzi na niszę pomiędzy typową rehabilitacją prowadzoną w szpitalach i innych ośrodkach zdrowia a aktywnością jaką oferują nam placówki typu Fitness Klub, pływalnie czy sale do gier sportowych.
Adresowany jest on do pacjentów będących jeszcze pod nadzorem lekarza i terapeuty oraz dla tych, którzy zakończyli już rehabilitację szpitalną.
Stąd też tak dynamiczny rozwój wyżej wymienionej formy ruchu, która w założeniu ma zapewnić dopełnienie procesu rehabilitacji i pomóc w płynnym przejściu do pełnej bezpiecznej aktywności.
W chwili obecnej co najmniej kilka firm w Polsce kształci specjalistów z dziedziny Funkcjonalnego Treningu Medycznego, również oferta placówek specjalizujących się w tego typu terapii jest coraz szersza.
W Fitness Klubach również można spotkać trenerów/fizjoterapeutów specjalizujących się w treningu nakierowanym na przywrócenie, podtrzymanie lub podniesienie na wyższy poziom naturalnych funkcji człowieka.
Szybki rozwój tego trendu, coraz bogatsza oferta szkoleń, placówek które z nich korzystają oraz pacjentów szukających tej usługi świadczy, że współpraca na linii lekarz – fizjoterapeuta – trener osobisty jest niezwykle skuteczna i pozwala urozmaicić proces rehabilitacji oraz płynnie przejść do pełnej aktywności fizycznej.
O słuszności powyższego stwierdzenia świadczą między innymi wyniki badań O’ Sullivan, Twomey i Allison w których 44 pacjentów podzielono na 2 grupy i poddano 10-o tygodniowemu eksperymentowi. W grupie kontrolnej stosowano działania przeciwbólowe (ciepło, masaże, ultradźwięki, itp.) a w grupie experymentalnej trening głębokich mięśni stabilizujących kręgosłup (poprzeczny brzucha, wielodzielny) w pozycjach spoczynkowych, w pozycjach które wcześniej powodowały dolegliwości bólowe i w połączeniu z czynnościami dnia codziennego.
Po 10 tygodniach stwierdzono istotne różnice międzygrupowe w natężeniu bólu oraz istotne różnice w stopniu niepełnosprawności. (O’ Sullivan 1997, Twomey 1997, Allison 1997).
„Ćwiczenia głębokich mięśni stabilizujących odcinek lędźwiowy kręgosłupa zmniejszają dolegliwości bólowe, wpływają na poprawę funkcji oraz zmniejszają ryzyko wystąpienia kolejnego incydentu bólowego” (Hides 1966, 2001, O’ Sullivan 1999).
Inne badania prowadzone przez Hides’ a, Jull’ a i Richardsona brały pod uwagę grupę 39 pacjentów podzielonych losowo na 2 grupy gdzie czas interwencji wynosił 4 tygodnie. Grupa kontrolna dostała zwolnienia lekarskie, środki farmaceutyczne i zalecenie stopniowego powrotu do normalnej aktywności. Grupa eksperymentalna dołączyła do powyższych zaleceń treningu mięśnia wielodzielnego i poprzecznego brzucha. Wyniki pokazują, że w ciągu pierwszego roku od epizodu bólowego 84% grupy kontrolnej miało kolejny epizod bólowy. W grupie experymentalnej było to jedynie 30%. Natomiast w przeciągu kolejnych 3 lat w grupie kontrolnej epizod bólowy nastąpił u 75% badanych przy tylko 35% w grupie eksperymentalnej (Hides, Jull, Richardson 2001).

Tomasz Gać - Trener Osobisty -  Warszawa 

http://www.trening-indywidualny.pl

Miejsce na Twoją reklamę

Akademia trenerów

Powrót


Rekomendacje Nasz fitness Klub Strefa zdrowia Kontakt