Zapalenie rozcięgna podeszwowego

Strona główna  |  Strefa zdrowia  |  Profilaktyka i terapia  |  Zapalenie rozcięgna podeszwowego

Najczęściej czytane:

Zapalenie rozcięgna podeszwowego

rozcięgno podeszwoweRozcięgno jest to płaskie, cienkie pasmo tkanki łącznej, które w swojej budowie nie posiada zbyt wielu naczyń krwionośnych. Rozcięgno zlokalizowane jest w dolnej okolicy stopy. Od tyłu przyczepia się do przyśrodkowej części guza piętowego,  idąc dalej do przodu poszerza się, dzieląc się na pięć części , które biegną do stawu śródstopno-palcowego, przyczepiając się u podstawy paliczka bliższego palucha i pozostałych palców stopy. Rozcięgno podeszwowe  pomaga w przekształcaniu siły łydki podczas skurczu na odbicie stopy. Zapalenie rozcięgna podeszwowego potocznie jest nazywane „ostrogą piętową”. Schorzenie to dotyka w większości wypadkach osoby pomiędzy 40 a 60 rokiem życia (z wiekiem pogarsza się elastyczność tkankowa) lecz są także inne zależności, które sprawiają podwyższenie ryzyka wystąpienia tej kontuzji:

 

  •  Otyłość
  • Długotrwała praca w pozycji stojącej
  • Płaskostopie
  • Intensywne treningi sportów biegowych
  • Przykurcz mięśni łydki co powoduje ograniczenie zgięcia grzbietowego stawu skokowego
  • Zanik ciała tłuszczowego okolicy pięty
  • Stany pourazowe (np. po złamaniu kości piętowej)
  • Choroby ogólnoustrojowe (np. zespół Reitera)
  • Zmiana techniki biegu oraz butów biegowych
  • Twarda nawierzchnia podczas biegania

Objawem zapalenia rozcięgna podeszwowego jest ból w okolicach pięty, czyli przy samym przyczepie.  Dodatkowo jest on bardzo nasilony rano oraz przy pierwszych krokach po długotrwałym siedzeniu. Zapalenie jest to często nazywane „ostrogą piętową” gdyż w okolicach przyczepu od strony pięty niekiedy występuje zwapnienie. Leczenie w większości jest zachowawcze. Stosujemy maści przeciwzapalne, masujemy (uciskamy) miejsce najbardziej bolesne oraz całe rozcięgno. Należy także wzmacniać mięśnie stopy, w tym celu stosujemy ćwiczenia w trakcie których podnosimy niewielkie przedmioty palcami stóp lub w dużej mierze staramy się chodzić na boso. Często stosuje się także taping aby odciążyć rozcięgno oraz fizykoterapię (ultradźwięki). Po wyleczeniu kontuzji ważne jest aby pracować nad rozciąganiem mięśni łydki oraz mięśni tyłu uda gdyż mogą być przyczyną przez którą dolegliwość będzie powracać. Możemy także zastanowić się nad zmianą obuwia biegowego na mniej amortyzujące, takie aby stopa bardziej pracowała podczas biegu lecz pamiętajmy żeby wprowadzać takie buty stopniowo. Zmiana obuwia może być szokiem dla naszej stopy i niekiedy prowadzi do powstania kolejnej kontuzji.

Kamil Wypych - Trener Osobisty - Warszawa

Miejsce na Twoją reklamę

Akademia trenerów

Powrót


Rekomendacje Nasz fitness Klub Strefa zdrowia Kontakt